چرا گاهي دعا مستجاب نمي شود؟

شايد اين سوال به مناسبت هاي مختلف براي هر كسي پيش آمده باشد كه چرا واقعا در بسياري از مشكلات و حوادثي كه براي ما اتفاق مي افتد ,با اينكه متوسل به ادعيه ي مختلف مي شويم و به هر طريق دعا و مناجات ميكنيم ,اما اثري به ظاهر حاصل نمي گردد و دعا به استجابت نمي رسد.

گاهي در پاسخ به اين سوال براي خودمان جوابهايي مي دهيم,ولي به واقعيت نمي رسيم و همچنان اين شبهه در ذهنمان باقي است كه واقعا چرا دعا ميكنيم اما مستجاب نمي شود.براي اينكه موضوع برايمان بهتر روشن شود ,سري به نهج البلاغه ي امام علي بن ابطالب ميزنيم تا ببينيم آيا در كلام گهر بار آن امام معصوم پاسخي براي سوال خود مي يابيم؟

از جمله اين پاسخ ها نامه ي امام علي به فرزندش امام حسن مجتبي(ع)مي باشد .هنگامي كه از جنگ صفين باز ميگشت براي آن حضرت نوشته و در فرازي از آن نامه سراسر درس تربيت و اخلاق آمده است كه:

فرزندم: از گنجينه هاي رحمت خدا چيزهايي را در خواست كن كه جز او كسي نمي تواند به تو عطا كند,مانند عمر بيشتر,تندرستي بدن و گشايش در روزي,سپس خداوند كليدهاي گنجينه هاي خود را در دست تو قرار داده كه به تو اجازه ي دعا كردن داده است.پس هرگاه اراده كردي مي تواني با دعا ,درهاي نعمت الهي را بگشايي,تا باران رحمت خداوند بر تو ببارد.

هر گز از تاخير اجابت دعا نا اميد نباش,زيرا بخشش الهي به اندازه ي نيت است,گاه در اجابت دعا تاخير مي شود تا پاداش در خواست كننده بيشتر و جزاي آرزومند كامل تر شود,گاهي در خواست ميكني اما پاسخ داده نمي شود ,زيرا بهتر از آنچه خواستي به زودي و در وقت مشخص به تو خواهد بخشيد ,يا به جهت اعطا ء بهتر از آنچه خواستي.

دعا به اجابت نمي رسد,زيرا چه بسا خواسته هايي داري كه اگر داده شود مايه ي هلاكت دين تو خواهد بود.پس خواسته هاي تو به گونه اي باشد كه جمال و زيبايي تو را تامين و رنج و سختي را از تو دور كند,پس نه مال دنيا براي تو پايدار و نه تو براي مال دنيا باقي خواهي ماند.

و نيز نقل شده است كه از آقا امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) سؤال کردند که چرا ما دعا می کنیم و خدا مستجاب نمی فرماید؟
فرمودند: دلهای شما به هشت صفت خیانت کرده است.

(۱) اینکه خدا را شناخته و لیکن حق او را اداء نمی کنید آنگونه که واجب نموده است.پس شناسائی شما سودی ندارد.

(۲) اینکه ایمان به رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلم) آورده اید و لیکن بر خلاف سنت او عمل می کنید.

(۳) اینکه کتاب خدا را می خوانید و لیکن به آن عمل نمی کنید و میگوئید شنیدیم و اطاعت میکنیم ولی مخالفت می کنید.

(۴) اینکه گفتید از آتش می ترسیم ولیکن در تمام اوقات با گناه کردن اقدام به آتش رفتن می کنید.پس ترس شما کجا ست؟

(۵) اینکه شما گفتید مایل به بهشت رفتن هستیم و حال اینکه هر لحظه کارهائی انجام می دهید که شما را از بهشت دور می کند.پس میل شما چه شد؟

(۶) اینکه نعمت های خدا را می خورید و مصرف می کنید ولیکن شکر خدا را بر آن نعمت ها نمی گذارید.

(۷) اینکه خدا شما را امر کرده که دشمن شیطان باشید و فرمود شیطان دشمن آشکار شما است.پس شما نیز با او دشمن باشید ولیکن شما با او اظهار دشمنی می کنید بدون اینکه به او پشت کنید و دنبالش می روید، بدون اینکه از فرمانش سرپیچی کنید.

(۸) اینکه عیوب مردم را جلوچشم خود قرار داده و عیوب خود را پشت سر انداخته اید، کسانی را ملامت می کنید که شما خودتان سزاوارترید به ملامت و سرزنش نسبت به آنان .

پس چگونه بااین حالات دعای شمامستجاب شود حال اینکه شما درهای دعا را برروی خود بسته اید.پس بترسید از خدا و اعمال خود را اصلاح کنید و دلهای خود را خالص وپاک گردانید و امربمعروف و نهی از منکر نمائید تا خداوند دعاهای شما را مستجاب کند.

تهيه شده توسط خادمين علی(ع) در تاريخ سه شنبه ۲۳ مهر ۸۷ ساعت ۱۲:۰۷ | نظرات (1)